Nie-​widzialność twarzy w fotografii Roberta Mapplethorpe’a. „White Gauze” jako opowieść o pewnej „zakrytości”

Mapplethorpe był czytelnikiem twarzy. Fotografowane przez niego postaci (niezależnie od tego, kim były: celebrytami, sportowcami, kochankami fotografa, przypadkowo spotkanymi ludźmi) miały twarze, które – choć zastygłe, unieruchomione i zatrzymane w kadrze – opowiadały historię. Strzał magnezji. Błysk flesza. Paraliżująca sekunda – jak przed odejściem. Na chwilę (...)

Na marginesie rozmów istotnych. Recenzja książki Witkacy. Etyka Agnieszki Kałowskiej

Witkacologia karmi się treściwym powtórzeniem. Komentatorzy twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza nie pozwalają na unieruchomienie enigmatycznego dzieła artysty z Zakopanego. W przypadku podobnych osobowości twórczych petryfikacja jest po prostu niemożliwa. Autor Pożegnania jesieni – jedna z najbardziej intrygujących postaci na scenie literatury polskiej XX wieku – wciąż prowokuje (...)
Franz Kafka, "Głodomór"

Po(mór) egzystencjalny

Jedną z najdotkliwszych klęsk człowieka jest niemoc – jedno ze słów kluczy, wskazówek interpretacyjnych, za pomocą których można rozkrawać i analizować ocalone przez Maxa Broda dzieło Franza Kafki, będące jednym z najznamienitszych zjawisk literackich XX wieku[1]. To jedna z wielu możliwości interpretacyjnych, ponieważ nadzwyczaj hermetyczna proza Kafki (...)