Czytelnia



Posthumanizm – nowa definicja lęku?

Czy rzeczywiście posthumanizm przyczynił się do większego namysłu nad zwierzętami? Czy nie stał się przypadkiem wyrazem egoistycznego niepokoju związanego z gwałtownie umierającym środowiskiem naturalnym, co zagraża ludzkiemu istnieniu? Michel Houellebecq stwierdził, że „ludzkość powinna czuć się zaszczycona, jest bowiem pierwszym w całym znanym nam wszechświecie (...)

Szczęki opadają

Plan Szczęk (1975) był dla Stevena Spielberga lekcją cierpliwości. Zmagając się z zawodnym mechanizmem sztucznego rekina (któremu ekipa nadała imię Bruce), reżyser nie miał pojęcia, że oto powstaje dzieło kultowe. Film nie tylko zyskał rzeszę fanów i przyniósł gigantyczne zyski, ale też stał się (...)

Noir w czasach postmodernizmu, czyli Amok Kasi Adamik / relacja ze spotkania

Podczas tegorocznej, 10. edycji festiwalu Netia OFF Camera mogliśmy uczestniczyć w kilku mityngach autorskich. Jednym z nich było spotkanie z Kasią Adamik, reżyserką „Amoku”, które odbyło się po projekcji filmu w kinie ARS. Rozmowę z autorką poprowadził dziennikarz i krytyk filmowy, Adam Kruk. Film Adamik nawiązuje do prawdziwych (...)

Karnawalizacja martwego ciała

Święto „dziadka Bredo” Na początku marca w stanie w USA odbyły się już po raz szesnasty Dni Zamrożonego Trupa (Frozen Dead Guy Days, FDGD). To bez wątpienia jeden z najniezwyklejszych festiwali świata, który rekontekstualizuje pojęcia „żywy” i „umarły”, a jednocześnie prowadzi do zmiany statusu afektywnego śmierci. (...)

Kwiatem w karabin. O kontrkulturowych reakcjach na wojnę w Wietnamie

Zaczęło się niewinnie. Były pacyfistyczne deklaracje, pokojowe zgromadzenia, antywojenne artykuły w gazetach i piosenki w radiu. Obywatele Stanów Zjednoczonych natychmiast podzielili się na dwa obozy: tych, którzy wojnę w Wietnamie uznawali za słuszną, i tych, którzy postanowili jej się przeciwstawić. Niestety, wraz z eskalacją wietnamskiego konfliktu radykalizowały się (...)

17,94 (plus wysyłka) za zdanie o Adele

„Miłość w czasach krematoriów”. Slogan na tylnej okładce jest wyboldowany, nie da się go przeoczyć. Tego samego rozmiaru i kroju czcionki użyto do zapisania tytułu na grzbiecie książki. Takim hasłem wydawca reklamował polski przekład Strefy interesów Martina Amisa. Romans jest w prozie Anglika wątkiem pobocznym, ale czytelnikom (...)

To tylko rock. Wykorzystanie muzyki rockowej w kinie jako przykład filmowej adaptacji tekstu kultury

Kathryn Kalinak we wstępie do swojej pracy The Language of Music uzasadnia pokrótce zawartą już w tytule tezę, jakoby muzyka miała charakter językowy[1]. Obrona tego stanowiska nie jest głównym celem autorki, niemniej jednak przywołuje ona kilka argumentów na jego poparcie. Wskazuje przede (...)

By osuszyć łzy i żyć, czyli o okrucieństwie Irokezów

„z obu Francuzów zdarli ubrania (…) pomalowali ich twarze na tubylczą modłę. Potem wróg [mieszkańcy wioski] przygotował się do powitania – co oznaczało zmuszenie jeńców do przejścia między dwoma rzędami [„gospodarzy”], z których każdy oferował im cios kijem (…) przeprowadzono ich do centralnej części wioski, (...)

Innowacyjność jako fetysz

Czym jest obecnie innowacyjność? Jakie miejsce zajmuje w procesie ekonomicznym? Czy może ona stanowić emancypacyjny potencjał? Innowacyjność to termin zawłaszczony obecnie przez ekonomistów i specjalistów od rynku pracy. Można, jak sądzę bez popełniania nadużycia, powiedzieć, iż innowacyjność to centralne pojęcie, wokół którego są budowane strategie (...)

Znikające kino. O ulotności filmowego medium

Kino, w zestawieniu ze sztukami performatywnymi, zawsze uchodziło za medium trwałe, zaklęte w swojej fizycznej formie pod postacią celuloidowej taśmy, magnetycznych dysków, a ostatnio także nośników cyfrowych. Tymczasem film też może być zjawiskiem efemerycznym, o czym stale przypomina nam współczesna teoria filmu i samo kino. Stanley Cavell, (...)

Wojowanie i jego artystyczne artykulacje w czasach rewolucji hipisowskiej w USA i Wielkiej Brytanii

Zważywszy na fakt, że ideologia pokolenia hipisowskiego lat 60. – które, jak zobaczymy później, można też z powodzeniem określić jako „psychodeliczne” – kojarzy się na ogół z hasłem „miłości i pokoju”, można się wstępnie zastanawiać, na jakiej zasadzie pojęcie „wojowania” pasowałoby do tego idyllicznego kontekstu. Wszelako, przy głębszej (...)

Room Eivør Pálsdóttir jako projekt intertekstualny

  Jedna z ostatnich płyt pochodzącej z Wysp Owczych wokalistki Eivør Pálsdóttir to niemalże projekt intertekstualny. Używając tego pojęcia w odniesieniu do wydanego na przełomie 2012 i 2013 roku albumu Room, nie mam na myśli jego słownikowego znaczenia, wykorzystywanego w odniesieniu do tekstów powstałych głównie w drugiej połowie XX wieku. (...)