Film



Zarażony śmiercią. Kreacje Adama Pawlikowskiego

Rola porucznika Kosseckiego w Popiele i diamencie Andrzeja Wajdy jest najsłynniejszą kreacją Adama Pawlikowskiego. Świetnie zagrany porucznik Andrzej Kossecki nie miał złudzeń. Nie wierzył w trzecią wojnę światową, ani w to, że siła ideałów Polski Podziemnej skruszy pancerze czołgów Armii Czerwonej (miał przecież świadomość, (...)

Na froncie telewizyjnym. „Zawód: Amerykanin”

Peruki i dźwięki hitów Petera Gabriela, a także obrazki przedstawiające sielskie życie na przedmieściach Waszyngtonu stanowią paradoksalną zapowiedź jednego z ciekawszych seriali opowiadających o współczesnym obliczu wojny. Zawód: Amerykanin (The Americans, 2013-), umieszczony w dekoracjach początku amerykańskich lat 80., może wprawić w konsternację, ponieważ nie (...)

Wielkie filmy, wielkie plakaty. Wystawa plakatów do filmów Romana Polańskiego

Sztuka plakatu filmowego nie jest może doceniana tak, jak na to zasługuje, ale latem tego roku możemy oglądać w Krakowie imponującą wystawę jej poświęconą. W Pałacu Sztuki przy placu Szczepańskim 23 lipca otwarto ekspozycję, która gromadzi wszystkie plakaty do filmów Romana Polańskiego – to około 500 (...)

Emancypacja dźwięków – warsztat Jeana-Luca Godarda

W okresie Nowej Fali warsztat filmowego dźwięku przeżywał być może swój najlepszy okres, płodny w eksperymenty, które zmieniły dźwiękowy pejzaż kina na kolejne lata. „Swingujące lata 60.” to czas rewolucji politycznych, obyczajowych i technologicznych. W kinie zachodnioeuropejskim – a zwłaszcza francuskim – historycy tego okresu chcą widzieć (...)

Perełki Off Camery – osobisty przewodnik

Pierwsza połowa maja w Krakowie upłynęła pod znakiem festiwalu PKO Off Camera. Festiwal jak zwykle skutecznie zaznaczył swoją obecność, promując się wyraziście w przestrzeni miejskiej i zapraszając dziesiątki sławnych gości. W ich cieniu czasem łatwo zapomnieć, że tym, co powinno przyciągać najwięcej naszej uwagi – są (...)
"Człowiek z marmuru", reż. Andrzej Wajda

Człowiek w kufajce. Praca i robotnik w polskiej komedii czasów PRL-u

Wiodąca rola przodowników pracy jest jednym z mitów założycielskich Polski Ludowej. To właśnie masy pracujące miast i wsi dźwigały ekonomiczny ciężar utrzymania systemu socjalistycznego. Wysiłek ten miał wówczas także propagandową wagę – na idealistycznych sloganach w rodzaju „ludzie pracy gospodarzami PRL-u” budowano wizję proletariackiego państwa (...)
"Toy Story", reż. John Lasseter

Dubbing w Polsce, czyli dlaczego Will Smith nie mówi polskim głosem?

W dziedzinie tłumaczeń audiowizualnych można wyróżnić trzy główne sposoby adaptacji obcojęzycznych produkcji na potrzeby rodzimego rynku. Dla każdego Polaka, który choć raz w życiu oglądał telewizję, najbardziej rozpoznawalnym stylem tłumaczenia jest wersja lektorska lub tak zwany voice-over. Lektor, bo niemalże w każdym wypadku (...)
"Persepolis", reż. Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud

Nie tylko superbohaterowie. Filmowe adaptacje powieści graficznych

Nie tylko komiksy o superbohaterach, a więc opierające się na konwencjach gatunkowych, są interesujące dla filmowców. Coraz chętniej reżyserzy i scenarzyści sięgają po historyjki obrazkowe oryginalniejsze i bardziej wymagające. Autorzy powieści graficznych (graphic novels) rezygnują z dominujących w komiksach rozrywkowych elementów humorystycznych, sensacyjnych oraz fantastycznych, a przedstawiają (...)
"Koń turyński", reż. Bela Tarr

Slow cinema – współczesne oblicze filmowego minimalizmu

„Gdy wystarczą jedne skrzypce, nie używać dwóch” – Antonio Vivaldi Minimalistyczny, kontemplacyjny, elitarystyczny i celowo nieangażujący – taki wizerunek kina artystycznego wyłania się z lektury najważniejszych dokonań sztuki filmowej ostatnich lat. Oczywiście nie obejmuje on wszystkich dzieł powstających poza głównym nurtem, ale znaczącą (...)
"Pewnego razu na Dzikim Zachodzie", reż. Sergio Leone

Jak nudzą się kowboje

Sekwencja otwierająca Dawno temu na Dzikim Zachodzie trwa piętnaście minut, co stanowi niemal 10% długości całego filmu. Zawiera przy tym jedynie dwanaście linijek dialogu. W 1965 roku skończył się w w Stanach Zjednoczonych western. Nie było to oczywiście tak proste i oczywiste, jak w słynnym występie (...)
Marilyn Monroe w filmie "Pół żartem, pół serio", reż. B. Wilder, 1959

Blondwłosa kotka na gorącym blaszanym dachu. Kostiumy Marilyn Monroe

Czy seksbomba o włosach rozjaśnionych perhydrolem może zostać ikoną stylu? Czy te dwa pojęcia nie wykluczają się w samej swej istocie? Nieważne, co tak naprawdę Marilyn Monroe ma na sobie, jeśli przynajmniej połowa widzów modli się w cichości serca, aby zrzuciła to jak najprędzej. Spojrzenie (...)

Nie szata zdobi tyrana? O stroju jako nośniku informacji w serialu „Dom Saddama”

Ingerencja amerykańskich wojsk i ich koalicjantów, znana jako II wojna w Zatoce Perskiej i stabilizacja Iraku, przyniosła nieoczekiwaną zmianę w sposobie ubioru społeczeństwa. Odkryte włosy kobiet i śmiałe stroje na modłę Zachodu zaczęły zatem ustępować miejsca tym tradycyjnym: hidżabom i nikabom (diszdaszy i galabij wśród mężczyzn). Proces ten (...)