Literatura



Wiersze z Ukrainy: „… słowo na «u» – które jest krainą, które oznacza kraj”! (2)

Książka Wschód-​Zachód. Wiersze z Ukrainy i dla Ukrainy jest poświęcona Ukrainie teraźniejszej – krajowi w stanie wojny, w trakcie której z map znikają miasta: „a gdzie de, bal, cewo?/ gdzie moje de, bal, cewo?/ tam więcej nie urodzi się Sosiura/​już więcej żaden człowiek nie urodzi się” – pisze Luba (...)

Zakłócona transmisja i martwy szczur. Poezja o Ukrainie (1)

Na Wschodzie bez zmian – tak można rozpocząć w zasadzie każdą relację dotyczącą obecnej sytuacji we wschodniej części Ukrainy. Wojna trwa. Przekaz medialny o tym, co w tej części Europy się dzieje, uległ skróceniu. Skojarzenie ze słynną powieścią E.M. Remarque’a – Na Zachodzie bez zmian – nasuwa się samo. Problem niepełności (...)

Literatura a ekologia. O książce Julii Fiedorczuk „Cyborg w ogrodzie. Wprowadzenie do ekokrytyki”

Krajobraz, rośliny i zwierzęta to jedne z najczęściej pojawiających się w literaturze obrazów pełniących funkcje tła, metafory, pięknego obiektu do kontemplacji, symbolu wszystkiego od bezwzględności po harmonię. Gdy spojrzy się na literaturę z perspektywy statystyk obecności w niej „zielonych motywów”, zaskakuje fakt, że zjawisko jakim jest ekokrytyka pojawiło się w naukach humanistycznych tak późno. (...)

Czytelnikowi, z wyrazami

O drugim tomie Piotra Janickiego mówiło się sporo jeszcze na długo zanim został opublikowany. Powodem tego zainteresowania nie były jednak wcale nowe wiersze poety z Supraśla, ale pomysł na sfinansowanie publikacji: Wyrazy uznania ukazały się nakładem Fundacji na rzecz Kultury i Edukacji im. Tymoteusza Karpowicza, ale budżet niezbędny do wydania książki, (...)

Kamienie łatwopalne – „Nakarmić kamień” Bronki Nowickiej

Ktoś wystawia mnie na próbę, sprawdza moją wytrzymałość. Aby nie dać się złapać bezmiarowi rzeczy, zalecam sobie czytelniczą ostrożność. Nie ufam głodnym kamieniom, nie wierzę dzieciom obdarzonym bezwarunkową wiedzą. Czytałem Hertę Müller, zanim dostała Nobla, Veteranyi przed publikacją Kto znajduje, źle szukał. Znam te (...)

Czy Mściciel śpiewa bluesa?

W oczekiwaniu na tom trzeci Trylogii grobiańskiej recenzja (wciąż jeszcze) Dylogii grobiańskiej Krzysztofa A. Zajasa.  All the Federales they say We could have had him any day We only let him slip away Out of kindness I suppose Willie Nelson – Pancho and (...)

Świat przez różowe okulary, czyli „Relaks amerykański” Juliusza Strachoty

„Wszystko trzeba odkryć samemu. I również przejść przez to zupełnie samemu” – tym cytatem z Zimy Muminków Tove Jansson autor rozpoczyna podróż przez z pozoru zwykły, codzienny świat ludzkich problemów, nieszczęść, wyobcowań i nałogów. To właśnie jedno uzależnienie staje się motorem tej powieści – na ogół pomijane i niewiele (...)

Być blisko wiersza. „Miasto Poezji” 2015 – podsumowanie (nieobiektywne)

(...)

To nie jest sprawa dla samotnego geniusza. O powstawaniu hipertekstu kolaboratywnego rozmawiają Mariusz Pisarski i Aleksandra Byrska

Aleksandra Byrska: Piksel Zdrój to utwór będący rezultatem zespołowej, kolegialnej pracy aż ośmiorga autorów. Jak doszło do powstania powieści?  Mariusz Pisarski: Piksel Zdrój to owoc warsztatów nowomedialnych „Piksel i lira”, które prowadziłem w pięciu miastach Polski. Uczestnicy wyłonili się zatem nie z łapanki, ale z własnej woli, powiedziałbym wręcz (...)

Spójrz! Nie odwracaj wzroku. Z Barbarą Klicką rozmawia Klaudia Muca

Rozmowa odbyła się 26 maja 2015 roku podczas Festiwalu „Miasto Poezji” w Lublinie Klaudia Muca: Początek twojej bibliografii poetyckiej to 2000 r. – data młodzieńczego debiutu. Po dwunastu latach ukazał się tomik same, same, przez wielu traktowany jako właściwy debiut. Teraz ukazały się nice (...)

Dzieci skruszonej starości” a (pop)kulturowa rzeczywistość. Wizja starości w listach do „Drogiej Pani Schubert” Ewy Lipskiej

(...)

Menedżer zdań. Wokół „Product placement” Rafała Różewicza

Trochę jednak szkoda, że z pewnego „ustawionego” punktu widzenia w swoim debiutanckim zbiorze, Rafał Różewicz buduje poetycką strategię w oparciu o tak silną, wręcz manichejsko sprofilowaną dychotomię pomiędzy empiryczną rzeczywistością a jakimś patogennym brakiem, doświadczeniem a urojeniem, przedmiotem a pustką; zupełnie jakby pomiędzy tymi paraliżującymi członami nie istniała żadna przestrzeń (...)