Literatura



Literatura a ekologia. O książce Julii Fiedorczuk „Cyborg w ogrodzie. Wprowadzenie do ekokrytyki”

Krajobraz, rośliny i zwierzęta to jedne z najczęściej pojawiających się w literaturze obrazów pełniących funkcje tła, metafory, pięknego obiektu do kontemplacji, symbolu wszystkiego od bezwzględności po harmonię. Gdy spojrzy się na literaturę z perspektywy statystyk obecności w niej „zielonych motywów”, zaskakuje fakt, że zjawisko jakim jest ekokrytyka pojawiło się w naukach humanistycznych (...)

Czytelnikowi, z wyrazami

O drugim tomie Piotra Janickiego mówiło się sporo jeszcze na długo zanim został opublikowany. Powodem tego zainteresowania nie były jednak wcale nowe wiersze poety z Supraśla, ale pomysł na sfinansowanie publikacji: Wyrazy uznania ukazały się nakładem Fundacji na rzecz Kultury i Edukacji im. Tymoteusza Karpowicza, ale budżet niezbędny (...)

Kamienie łatwopalne – „Nakarmić kamień” Bronki Nowickiej

Ktoś wystawia mnie na próbę, sprawdza moją wytrzymałość. Aby nie dać się złapać bezmiarowi rzeczy, zalecam sobie czytelniczą ostrożność. Nie ufam głodnym kamieniom, nie wierzę dzieciom obdarzonym bezwarunkową wiedzą. Czytałem Hertę Müller, zanim dostała Nobla, Veteranyi przed publikacją Kto znajduje, źle (...)

Czy Mściciel śpiewa bluesa?

W oczekiwaniu na tom trzeci Trylogii grobiańskiej recenzja (wciąż jeszcze) Dylogii grobiańskiej Krzysztofa A. Zajasa.  All the Federales they say We could have had him any day We only let him slip away Out of kindness I suppose Willie Nelson – Pancho and (...)

Świat przez różowe okulary, czyli „Relaks amerykański” Juliusza Strachoty

„Wszystko trzeba odkryć samemu. I również przejść przez to zupełnie samemu” – tym cytatem z Zimy Muminków Tove Jansson autor rozpoczyna podróż przez z pozoru zwykły, codzienny świat ludzkich problemów, nieszczęść, wyobcowań i nałogów. To właśnie jedno uzależnienie staje się motorem tej powieści – na ogół (...)

Być blisko wiersza. „Miasto Poezji” 2015 – podsumowanie (nieobiektywne)

Oficjalna data zakończenia Festiwalu „Miasto Poezji” w Lublinie to 30 maja. Wydaje mi się, że nikt o tej dacie nie pamiętał, co oznacza, że Lublin pozostał miastem poezji, festiwalowe święto w Domu Słów trwa nadal, a wiersze po prostu się czyta. Kasandryczne diagnozy dotyczące czytelnictwa w Polsce nadal przysłaniają (...)

To nie jest sprawa dla samotnego geniusza. O powstawaniu hipertekstu kolaboratywnego rozmawiają Mariusz Pisarski i Aleksandra Byrska

Aleksandra Byrska: Piksel Zdrój to utwór będący rezultatem zespołowej, kolegialnej pracy aż ośmiorga autorów. Jak doszło do powstania powieści?  Mariusz Pisarski: Piksel Zdrój to owoc warsztatów nowomedialnych „Piksel i lira”, które prowadziłem w pięciu miastach Polski. Uczestnicy wyłonili się zatem nie z łapanki, ale z własnej woli, (...)

Spójrz! Nie odwracaj wzroku. Z Barbarą Klicką rozmawia Klaudia Muca

Rozmowa odbyła się 26 maja 2015 roku podczas Festiwalu „Miasto Poezji” w Lublinie   Klaudia Muca: Początek twojej bibliografii poetyckiej to 2000 r. – data młodzieńczego debiutu. Po dwunastu latach ukazał się tomik same, same, przez wielu traktowany jako właściwy debiut. Teraz (...)

„Dzieci skruszonej starości” a (pop)kulturowa rzeczywistość. Wizja starości w listach do „Drogiej Pani Schubert” Ewy Lipskiej

Ewa Lipska od dłuższego czasu przygląda się rzeczywistości oczami pana Schmetterlinga. Tą personą liryczną jest stateczny starszy pan, urodzony około 1931 roku, mieszkaniec Wiednia. Tak zarysowana biografia sugeruje pewnego rodzaju „nieprzystawalność” bohatera do współczesnej rzeczywistości, anachroniczność postaci. Dystans ten pozwala obserwować świat (...)

Menedżer zdań. Wokół „Product placement” Rafała Różewicza

Trochę jednak szkoda, że z pewnego „ustawionego” punktu widzenia w swoim debiutanckim zbiorze, Rafał Różewicz buduje poetycką strategię w oparciu o tak silną, wręcz manichejsko sprofilowaną dychotomię pomiędzy empiryczną rzeczywistością a jakimś patogennym brakiem, doświadczeniem a urojeniem, przedmiotem a pustką; zupełnie jakby pomiędzy tymi paraliżującymi członami nie (...)

Poezja jako miejsce na ziemi. „Miasto Poezji” 2015 – zapowiedź

Miejsce na ziemi Wycinek przestrzeni o niezbyt dokładnie wytyczonych granicach, obszar, gdzie ktoś lub coś znajduje się, przebywa lub tkwi – w taki sposób można zdefiniować miejsce. W miejscu można znaleźć się tylko na chwilę, przebywać dłuższy czas lub tkwić przez całe życie. Te przestrzenne (...)

„Homo scandalosus” – biografia Maria Vargasa Llosy

„Mario, ty się nadajesz tylko do pisania”. – tak do Maria Vargasa Llosy w chwilach złości mówi jego żona.   Daleki potomek załogi Pizzara, mąż własnej kuzynki, autor, którego książki publicznie palono – a zarazem niezwykle pracowity pisarz, niedoszły prezydent oraz fan romansów (...)