Odciski pamięci to projekt, na który składają się dwie wystawy – Anity Glesty i Wojciecha Wilczyka. Obie prezentacje, w różny sposób, poruszają kwestię pamięci. Na wystawie Guernica Anity Glesty zostanie zaprezentowana seria prac odnoszących się do pamięci o konkretnym wydarzeniu – zbombardowaniu przez faszystów baskijskiego miasta w 1937 roku. Natomiast wystawa Przestrzenie postindustrialne Wojciecha Wilczyka to próba zmierzenia się z pamięcią o miejscu. Tytuł projektu Odciski pamięci jest dwuznaczny. Z jednej strony wyraża chęć upamiętnienia i udokumentowania danego wydarzenia lub miejsca, z drugiej – ukazania niewygodności, bolesności wspomnień, które zachowujemy.

 

Anita Glesta, Guernica, wielokanałowa instalacja video, 2007


Anita Glesta Guernica

Miejsce: Galeria Beta, MOCAK

Wernisaż: 18.10.2012
Wystawa otwarta w dniach: 19.10.2012–27.1.2013

Kurator: Delfina Piekarska

 

Zbombardowanie Guerniki podczas wojny domowej w 1937 roku przeszło do historii za sprawą obrazu Pabla Picassa. Wydarzenia, które miały wówczas miejsce w mieście uważanym za najstarszą stolicę Kraju Basków, stały się symbolem okrucieństwa wojny.

 

Anita Glesta, amerykańska artystka mieszkająca w młodości w północnej części Hiszpanii, przywołuje te zdarzenia w swojej instalacji multimedialnej. Jej trzon tworzą przeprowadzone pięć lat temu wywiady z mieszkańcami Guerniki, którzy przeżyli bombardowanie miasta przed siedemdziesięciu laty. Ich wspomnienia będzie można usłyszeć, siadając na jednej z ławek umieszczonych w podcieniach MOCAK-u, jak i obejrzeć na projekcji w Galerii Beta. Ekspozycja zostanie uzupełniona o archiwalny materiał przedstawiający zniszczone w 1937 roku miasto oraz o video będące relacją artystki z jej przeżyć związanych z zamachem 11 września 2001 roku.

 

Przywoływanie wspomnień przekazywanych przez świadków wydarzeń jest z jednej strony próbą przypomnienia i podkreślenia ich roli w historii, z drugiej natomiast opowiedzeniem się przeciwko przemocy i okrucieństwu, na które narażony jest człowiek.

 

Anita Glesta (ur. 1958) – autorka instalacji, rzeźb i wideo. Duża część jej realizacji powstaje w przestrzeni publicznej. Artystka wybiera miejsca o szczególnym znaczeniu historycznym i geograficznym. Wskazuje na relację między człowiekiem a miejscem, która wywiera istotny wpływ na formowanie się samoświadomości jednostki. Anitę Glestę interesuje, jak pamięć przetwarza wydarzenia z przeszłości. Część jej prac porusza problemy polityczne (jak na przykład Guernica), inne są instalacjami site specific pozostającymi w relacji z elementami przyrody czy lokalną tradycją (Tra). W swojej działalności artystka podejmuje twórczy dialog ze spuścizną artystyczną, między innymi z minimalizmem i sztuką Picassa.

 

Wojciech Wilczyk, Wieże wyciągowe Kopalni Węgla Kamiennego „Polska" w Świętochłowicach, 14.12.2005, z cyklu Postindustrial, 2003–2006

 


Wojciech Wilczyk Przestrzenie postindustrialne

Miejsce: Galeria Alfa, MOCAK

Wernisaż: 18.10.2012
Wystawa otwarta w dniach: 19.10.2012–27.1.2013

Kurator: Monika Kozioł


Na indywidualnej wystawie Wojciecha Wilczyka Przestrzenie postindustrialne zostanie zaprezentowanych kilkanaście fotografii pochodzących z cyklu Postindustrial. Prace powstały w latach 2003–2006 i przedstawiają obiekty postindustrialne, w większości znajdujące się na terenie Polski, między innymi w Jaworznie-Szczakowej, Katowicach-Szopienicach, Krakowie. W dużej mierze są to opuszczone lub niedziałające już zakłady przemysłowe, które ulegają powolnemu rozpadowi, często nie bez udziału mieszkańców pobliskich terenów.

Artysta analizuje obszar postindustrialnej rzeczywistości, której obraz może stanowić pretekst do szerszej, egzystencjalnej refleksji o przemijaniu. To także zapis historii zamkniętej w architekturze. Pamięć miejsca zostaje w tym przypadku rozszerzona o problem popadających w ruinę zabudowań poprzemysłowych będących świadectwem minionej już świetności.

Wojciech Wilczyk (ur. 1961) – fotograf, poeta, krytyk artystyczny. Zajmuje się fotografią dokumentalną i reporterską. Publikuje książki, w których sąsiadują ze sobą poezja oraz fotografia. Szczególnie interesujące są dla niego budynki opuszczonych fabryk i kopalń. Jest twórcą cyklu dokumentującego nowe zagospodarowanie architektury synagogalnej w Polsce. Stworzył serię zdjęć przedstawiających wraki samochodów wykorzystane w niekonwencjonalny sposób, fragmenty pojazdów stanowią bowiem elementy reklamy czy wyposażenia ogródka. Zajmował się również reportażem fotograficznym w czasie wojny w Czeczenii.

Fotograf podejmuje problematykę przemijania, zaniku miejsc charakterystycznych dla epoki industrialnej oraz eksploatacji opuszczonych przestrzeni i starych przedmiotów w nowy sposób.

MOCAK, ul. Lipowa 4, 30-702 Kraków

Napisz komentarz


4 × = trzydzieści dwa