Bunt Głuchych Aniołów

Wojna w niebie jest bardzo kameralnym spektaklem. Czworo młodych ludzi, głos Krzysztofa Globisza, ciemna scenografia, szare stroje. Kontrastem dla tego minimalizmu są twarze i ruchy g/​Głuchych aktorów, których sceniczna ekspresja i umiejętność przekazywania komunikatów gestem tworzy bardzo prawdziwą i bardzo naturalnie przedstawioną opowieść o buncie. Spektakl (...)

Iwaszkiewicz przed dziełem sztuki. Poetyka medytacji i pragnienie „innego życia”

„(…) Trzeba życiem żyć Nie twoim, Jarosławie – ale Życiem Innym.” (Świątynia w Segeście)[1] Deskrypcja dzieła sztuki w przypadku Iwaszkiewicza nosi znamiona praktyki kontemplacyjnej, powodowanej przez dzieło stawiające opór i broniące się przed jednoznaczną wykładnią. Jarosław Iwaszkiewicz jest jedną z ofiar współczesnego biografizmu, (...)

Odkrywanie niepełnosprawności – rozmowa z Lennardem J. Davisem

Lennard J. Davis – profesor nauk i sztuk wyzwolonych na Uniwersytecie Illinois w Chicago. Pracuje na Wydziale Języka Angielskiego, Wydziale Niepełnosprawności i Rozwoju Człowieka, a także na Wydziale Edukacji Medycznej. Jest autorem lub redaktorem ponad 20 książek; niektóre zostały nominowane do National Book Critics Circle Award i Nagrody Pulitzera. (...)

Przed prawem, wbrew prawu, w obrębie prawa. O wystawie „Tekst i jego wykonanie”

Tekst prawniczy jest jednym z najbardziej skomplikowanych typów narracji, jakie funkcjonują w przestrzeni społecznej i kulturowej. Nie chodzi tylko o hermetyczność prawa, jego nasycenie specjalistycznymi pojęciami czy towarzyszące laikom kłopoty ze zrozumieniem sensu konkretnego przepisu. Chodzi przede wszystkim o sposób, w jaki prawo działa, o moment, kiedy tekst zmienia się w działanie (...)

Przepowiednia Lorda Dukaja, czyli podzwonne dla papierowej książki

Literatura to kontinuum, wirtualna przestrzeń przepływu i interferencji myśli, niepotrzebująca w gruncie rzeczy materialnego „wcielenia” – tak przynajmniej twierdzi Jacek Dukaj w Bibliomachii („Książki” 2015, nr 1) – tekście diagnozie obecnej sytuacji na rynku książki i rynku idei książki. Współcześnie – zgodnie z tą diagnozą – w pojedynku software (...)

Powieściowe cząstki nowego typu

Trylogia, czyli o dziejowej karuzeli Entropia jest drugą częścią trylogii łemkowskiej Maroša Krajňaka. Cześć pierwsza – Carpathia – ukazała się na początku 2015 roku, tłumaczenie części trzeciej pojawi się niebawem. Określenie „trylogia łemkowska” nie pochodzi od autora, jest bonusem od wydawcy, który w ten sposób przedstawia wagę (...)

Nowa ekonomia daru. Wywiad ze Scottem Rettbergiem

(...)

Ekonomiczna awangarda – uwagi o nowym polskim kooperatyzmie

Renesans spółdzielczości – przez wielu uczestników debaty publicznej (polityków, publicystów czy socjologów) właśnie w ten sposób określany jest wzmożony rozwój różnego rodzaju inicjatyw wspólnotowych, kooperatywnych w ostatnich kilku latach w Polsce. Oczywiście mamy do czynienia z odmienioną wersją kooperatyzmu, przystosowaną do nowej sytuacji gospodarczej i prawnej, bardziej elastyczną i ekspansywną (...)

Zerwane wątki i nowe powiązania. Wokół wystawy „Wyborny trup fotografii polskiej”

Największą wystawę tegorocznej edycji TIFF Festiwal – Wybornego trupa fotografii polskiej – można porównać do prezentacji, w której ktoś celowo, na złość autorowi i na kilka minut przed właściwym wystąpieniem, zmienił kolejność slajdów. Efekt łatwo sobie wyobrazić: powstaje chaos, prezentacja zostaje pozbawiona logicznej struktury i nie da się na jej (...)

Wewnątrz i na zewnątrz. Gromadzenie śladów wojny (3)

(...)

Zakłócona transmisja i martwy szczur. Poezja o Ukrainie (1)

Na Wschodzie bez zmian – tak można rozpocząć w zasadzie każdą relację dotyczącą obecnej sytuacji we wschodniej części Ukrainy. Wojna trwa. Przekaz medialny o tym, co w tej części Europy się dzieje, uległ skróceniu. Skojarzenie ze słynną powieścią E.M. Remarque’a – Na Zachodzie bez zmian – nasuwa się samo. Problem niepełności (...)

Brak nadmiaru. Wokół wystawy „Czysta formalność”

Bez tytułu – taki podpis towarzyszył kilku dziełom, które można było obejrzeć w lubelskiej Galerii Labirynt na wystawie poświęconej tendencjom formalistycznym w młodej, polskiej sztuce. To oczywiście nie jedyna cecha łącząca te dzieła (a na pewno nie najważniejsza). Ciekawy jest jednak sam autorski gest odmowy lub odroczenia nadania nazwy, czyli (...)