,



Jak daleko może zabrnąć dziwność? Rozmowa z Michałem Górczyńskim

(...)

Formy – naturalna multimedialność (17) Pamiętanie o pamięci

Urzeczywistnienie zasad stworzonych przez człowieka jest możliwe tylko i wyłącznie w momencie, kiedy istnieje pamięć tych zasad. Co jest jednak na początku powoływania do życia nakazu, metody? Pamięć, że trzeba pamiętać. Przywoływanie treści dla Ciebie najważniejszych nie jest możliwe, gdy zagubisz się wśród spraw mniej istotnych, w stracie czasu polegającej (...)

Formy — naturalna multimedialność (2): Komponowana edukacja muzyczna

Tworzenie zajęć w oparciu o „edukację komponowaną” polega na stworzeniu cyklu modeli lekcji w tak zwanej „partyturze specjalnej”. Jest to „wykonywanie” lekcji tak jak wykonuje się utwór muzyczny. Zastosowana jest tu zasada prowadzenia lekcji przy użyciu instrumentu (flet prosty, inny instrument muzyczny), ruchu (zestawy gestów podkreślające muzykę), (...)

Formy — naturalna multimedialność (4): Instrument i ruch

(...)

Formy — naturalna multimedialność (3): Olimpiada Muzyczna

Myśląc „muzyka”, wydaje się, że mówimy o dźwiękach. Myśląc o sporcie widzimy całą rozpiętość dyscyplin od szachów aż do zawodów typu Strong Man. Olimpiada Muzyczna Myśląc „muzyka”, wydaje się, że mówimy o dźwiękach. Myśląc o sporcie widzimy całą rozpiętość dyscyplin od szachów aż do zawodów typu Strong Man. Czy ten rozstrzał (...)

Formy — naturalna multimedialność Zapis specjalny — nuty jako kontrola przestrzeni

Nuta równa się dźwięk, pauza równa się cisza. Gdy muzyk bierze swój instrument, stroi się czy przekłada nuty, zapis milczy, zapis nie reaguje. Wykonawca jakiejkolwiek muzyki musi zbliżyć się do mikrofonu, musi wziąć do ręki bębenek albo otworzyć usta, aby wydobyć dźwięk. Nie można uniknąć stwierdzenia, że muzyk (...)