MIĘDZY LALĄ-​NIEMCEM A PODOBNIEŻ-​ŻYDEM MĘSKOŚĆ POLSKA MOŻE SIĘ WYDARZYĆ (O BIAŁOSZEWSKIM)

Męskość, polskość, typowość Chętnie – i nie bezzasadnie – myślimy o Białoszewskim jako o twórcy, którego spojrzenie sytuuje się zawsze obok dominującego, odświeża znaturalizowane ujęcia czy toposy, dostrzega nieoczywistości, pęknięcia, zwraca uwagę na alternatywy, w miejsce „uświęconego” ustanawia „samoswoje”. Słowo klucz: osobność. W znacznej mierze jest to zasługa queerowości jego (...)

Paradoksy prozatorskiej ekonomii: Maciej Malicki – Miron Białoszewski

Prozę Macieja Malickiego można usytuować pod patronatem prozy Białoszewskiego. To ze względu na kilka ich cech, które można łatwo wyliczyć: autobiografizm i podmiotowość sylleptyczna, ważna rola „polszczyzny mówionej” i „na-​słuchu literackiego”, prywatność i swoisty minimalizm. Porównanie Malicki – Białoszewski dobrze eksponuje cechy indywidualne twórczości obydwu. Wszystkie książki (...)

Przegięty Krawiec/​Przeginanie „Krawca”

Po blisko półwieczu może nas dziwić rozpacz Mrożka jako autora napisanego w 1965 roku Krawca, który rok później przeczytał Operetkę Gombrowicza i w konsekwencji wstrzymał druk swojej sztuki na ponad dekadę. Miarę tej rozpaczy i autodeprecjacji odczuł czytelnik dopiero po lekturze Dziennika pisarza[1], a same dramaty faktycznie (...)