Film



Węgierskie „nic, które boli”. Rzecz o węgierskich literatach, ich uzależnieniach i melancholii w kinie węgierskim

­Polski przypis o używaniu Niecałe sto lat temu Witkacy postanowił utrwalić w materii słownej wszystkie doświadczenia związane z popularnymi ówcześnie „narkotykami”, których definicja znacznie odbiegała od dzisiejszej, włączając w swoje ramy także papierosy i alkohol. Eksperymentując z różnymi substancjami pisarz w poczet tych najmroczniejszych zaliczył nikotynę, traktując ją jako (...)

Aby dojść do tych dróg, własnych i pisanych”. Ekologia jako część mitologii kina popularnego

„Aby dojść do tych dróg, własnych i pisanych”. Ekologia jako część mitologii kina popularnego[1] „Mity i sny przychodzą z tej samej strony. Mają swoje źródło w pewnych wyobrażeniach, które potem szukają wyrazu w formie symbolicznej. Jedyny mit, o jakim warto będzie myśleć w najbliższej przyszłości, to mit (...)

Krew to życie. Krótki przegląd historii wampira w Polsce i nie-​Polsce

Jules Michelet napisał, że wampiryzm to „wstrętna myśl słowiańska”[1]. Rzeczywiście, w naszym kręgu kulturowym nie brakuje podań o wąpierzach – strasznych kreaturach, które nocą dosłownie wysysają życie, wbijając zęby w smakowite tętnice. Erberto Petoia przytacza podanie o „wypionie”, który w okolicy Janowa łomotał w żelazną bramę cmentarza, na szczęście (...)

Wszyscy jesteśmy producentami. Crowdfunding i kino niezależne

Kiedy w początkach XXI wieku Internet zaczął się gwałtownie rozwijać, umożliwiając coraz nowsze systemy dzielenia się danymi, dystrybutorzy filmowi załamywali ręce. Choć zyski z kin udało się utrzymać na stałym poziomie, głównie dzięki wciąż rosnącym cenom biletów, to wyraźnie zmalały przychody ze sprzedaży filmu na różnych (...)

Nie ma nic bardziej sexy… Erotyzm i kanibalizm

Psycho Killer Qu’est-​ce que c’est fa fa fa fa fa fa fa fa fa far better Run run run run run run run away Ce que j’ai fais, ce soir la Ce qu’elle a dit, ce soir la Realisant mon espoir (...)

Ostatni kowboj

„My byliśmy Lampartami i Lwami, zastąpią nas szakale i hieny”. Giuseppe Tomasi di Lampedusa, Lampart Choć najbardziej amerykański gatunek filmowy, którym jest western, dawno odszedł już do lamusa (i nie zmienią tego żadne epigońskie próby powrotu do dawnej formuły), to jednak jego duch od czasu do czasu nawiedza amerykańskie (...)

W blasku czarno-​białego słońca

Tegoroczne Oscary najdobitniej uzmysłowiły mi, że stworzenie dobrego filmu popularnego, opowiadającego o zamierzchłych czasach kina jest rzeczą arcytrudną, jeśli nawet nie karkołomną. Zwłaszcza gdy trawestuje się jego zmurszałe konwencje, charakterystyczne dla szeroko pojętego kina klasycznego. Mam tu na myśli tego rodzaju narracje, które traktują o sławetnej (...)

Świat na pół umarły, ale wciąż jeszcze widzialny”. Klasy wykluczone w polskim kinie lat 70. i 80.

(...)

MAIWENN’s Festiwal. Rozmowa z Alainem Schneiderem, wicedyrektorem Instytutu Francuskiego w Krakowie

Śmierć kina francuskiego. To aktualnie mocno dyskutowany temat w ojczyźnie Juliette Binoche, Audrey Tautou i Gérarda Depardieu. Wpisuje się on doskonale w panoramę innych europejskich debat na temat śmierci „w formie dopełniacza”. Nie śmierci jako Grand Thème, samej w sobie, ale śmierci „kogo, czego?”; w Polsce np. śmierci powieści. I choć (...)

Found footage horror — strach „z odzysku”

Found footage (czyli z angielskiego „znalezione zdjęcia”) można określić jako technikę tworzenia nowego dzieła polegającą na wykorzystaniu i kompilacji istniejących materiałów filmowych (fragmentów filmów fabularnych, dokumentalnych i animowanych, amatorskich nagrań, materiałów telewizyjnych, reklam). Found footage jest rodzajem artystycznego recyclingu traktującego utwór pierwotny jako surowiec (...)

Folkowe wizje i etno-​sny. O oku Siergieja Paradżanowa i uchu Emira Kusturicy słów kilka

Oko Kiedy słyszę hasło „folk” i zamykam oczy, to od razu, jakby przy pomocy tajemnego przełącznika, uruchamia się wyobraźnia. Siergiej Paradżanow i jego podróże przez Armenię, Ukrainę, Gruzję. Przez kulturę, tradycję, sztukę i folklor. I jego odkrycia – przekazywane nie poprzez narrację, a przez obrazy, nasycone i gęste jak kilimy, tkane przez doświadczone, (...)