Czytelnia



Inni to nie my

Wszyscy czekaliśmy na tę „nową Masłowską” – a teraz mamy problem, co najlepiej widać po liczbie internetowych recenzji Innych ludzi – to, że jest ich tak mało, potrafię sobie wytłumaczyć wyłącznie faktem, że nie tylko ja odczuwam wobec tego tekstu zakłopotanie. Z jednej strony – dostaliśmy to, czego się (...)

Milczeć, nasłuchiwać istnienia. O retrospektywie sztuki Kojiego Kamojiego w krakowskim Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha.

Koji Kamoji z Japonii, który od sześćdziesięciu lat mieszka w naszym kraju, uważa się za artystę polskiego. Uznany, wiekowy już dziś twórca, który swoją edukację odbył w tokijskiej, a następnie warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, po raz trzeci zdecydował się na rodzaj podsumowania dokonań, jakim jest retrospektywa. Długotrwałe przygotowania do wystawy, będącej (...)

Teatr jest słaby?”

Dramaturgia i teatr dla młodzieży w Polsce mają się coraz lepiej. Teatry coraz częściej zastępują przedpołudniowe spektakle „lekturowe” takimi propozycjami jak Stopklatka Maliny Prześlugi, Piaskownica Michała Walczaka czy Ony… Marty Guśniowskiej. Słusznie, bo pokazują, że do teatru można chodzić zawsze. Kierowanie swojej oferty (...)

Jak w kalejdoskopie. Duchowość psychodeliczna w kinie współczesnym

W dobie coraz popularniejszych imprez muzyki transowej, pojawiają się opinie, że czeka nas kolejna rewolucja psychodeliczna. Choć przewidywania te wydają się dość przesadzone, wyraźnie widać znaczne zainteresowanie duchowością okołonarkotykową. Możemy to dostrzec we współczesnych filmach, które chętnie sięgają po ten temat. Czy zatem mamy do czynienia z kinem (...)

Hagiografia pokolenia Y? O Ma być czystoLatach powyżej zera Anny Cieplak

Najstarsi mają dziś prawie 40 lat. Najmłodsi dobiegają pełnoletności. Żyją w globalnej wiosce i podobno cechuje ich duża pewność siebie, wiara we własne wyjątkowe umiejętności, którymi zdobywają świat z pola bezpiecznego domu rodziców. Każdy z nich uważa się za indywidualność, która w nieuświadomiony sposób nie radzi sobie jednak z krytyką (...)

Gabinet osobliwości Wesa Andersona

Pierwszy obraz, jaki przyciąga wzrok w półmroku, to Kolekcja dzieł sztuki i osobliwości — datowanena początek XVII wieku dzieło flamandzkiego malarza Fransa Franckena Młodszego. Kolekcja, którą przedstawia, jest nietypowa i bardzo eklektyczna. Na szarobłękitnej ścianie wiszą zarówno obrazy o tematyce biblijnej, jak i pejzaże, a także martwe (...)

Bunt Głuchych Aniołów

Wojna w niebie jest bardzo kameralnym spektaklem. Czworo młodych ludzi, głos Krzysztofa Globisza, ciemna scenografia, szare stroje. Kontrastem dla tego minimalizmu są twarze i ruchy g/​Głuchych aktorów, których sceniczna ekspresja i umiejętność przekazywania komunikatów gestem tworzy bardzo prawdziwą i bardzo naturalnie przedstawioną opowieść o buncie. Spektakl (...)

Lokalność po Internecie. Sztuka i design jako laboratorium praktyk komunikacyjnych

Pochłonięcie Mówiąc o historii mediów i wskazując na formy komunikacji, które definiują epoki z punktu widzenia technologii komunikacyjnych, w przypadku przełomu wieku XX i XXI nie sposób uciec od pojęcia „globalna sieć”. Termin jawi się jako ścisły splot warunkujących go wewnętrznie członów: jakby niemal niemożliwe było mówienie o sieci (...)

Filmowa wyspa Sardynia

Choć kino sardyńskie jest niezwykle wyrafinowane, zarówno pod względem tematyki, jak i formy, to w porównaniu do kontynentalnego kina włoskiego i innych kinematografii europejskich ma zgoła odmienną tradycję, która przeplata się z polityką i historią społeczności wyspy. Naokoło lasy drżały przy dźwięcznym pomruku. Pasterze, rozsiadając się ponownie na ziemi w celu (...)

Nyege, Nyege

Myślenie o muzyce spoza zachodniego kręgu kulturowego często odwołuje się do pojęć w rodzaju „lokalnego kolorytu”, „wyjątkowej specyfiki” albo „odwiecznej tradycji”. W czasach, gdy wiele porządków kulturowych istnieje równocześnie, a wymiana między nimi jest łatwiejsza i intensywniejsza niż kiedyś, warto się zastanowić, czy kategoria lokalności ma jeszcze jakiekolwiek znaczenie, (...)

Ideologiczna melancholia. O wyobraźni lokalnej w prozie Andrzeja Stasiuka

Lokalność jest najważniejszym fantazmatem, ideologicznym rdzeniem tożsamości pisarskiej Andrzeja Stasiuka, sytuującego swoją podmiotową aktywność w mitycznym „gdzie indziej”, lokującym się jednocześnie na terenie zapomnianych wiosek i miasteczek oraz w przestrzeni funkcjonowania kulturowego mitu o istnieniu poszczególnych lokalności i prywatności. Lata 90. zdominowała obecność temporalnego agonu z przeszłością PRL‑u. (...)

Geniusz odpoznany?

O Juliuszu Zarębskim oraz pomnikowej edycji fonograficznej jego dzieł fortepianowych z Piotrem Sałajczykiem rozmawia Andrzej Dorobek. Andrzej Dorobek: Czy byłoby zasadnym zaliczyć Juliusza Zarębskiego, autora arcydzieła kameralistyki światowej w postaci Kwintetu fortepianowego g‑moll op. 34, do grupy kompozytorów rodzimych, którzy – jak Feliks Nowowiejski czy Ludomir Różycki, około (...)