Czytelnia



Sztuki wizualne oczami niewidomych

I’m a very visual person. I just can’t see [1]. Pete Eckert, ociemniały fotograf W nazwie i definicji sztuk wizualnych podkreśla się pierwszoplanową rolę czynnika wzrokowego. Tym samym określanie takim wspólnym mianem wytworów malarskich, rzeźbiarskich, fotograficznych, grafiki, performansu, happeningu, instalacji i innych nowych zjawisk, (...)

Historia pewnego kota

(...)

Za horyzontem zdarzeń

Pod koniec XX wieku futurologia spełniała się w dywagacjach geopolitycznych; diagnozy „końca historii” rywalizowały z prognozami „zderzenia cywilizacji”. Rozwój technologii cyfrowych oraz robotyki i genetyki sprawił, że dziś futurolodzy spierają się o datę nadejścia Osobliwości, o konsekwencje fuzji człowieka z maszyną oraz o to, czy cywilizację przyszłości nazywać ludzką, czy postludzką. Dowodzi to bez wątpienia (...)

Literackie medytacje Jana Józefa Szczepańskiego

Literatura może być pomocna w „zgłębianiu istoty”, „wchodzeniu w środek”[1]. Bo medytacja nie musi oznaczać siedzenia ze skrzyżowanymi nogami i zamkniętymi oczami w kompletnej ciszy. Dojście do idealnego stanu, który ma polegać na oczyszczeniu umysłu ze wszelkich myśli i oderwaniu się od otaczającej rzeczywistości, również jest uproszczeniem, dodatkowo trudnym w realizacji. (...)

Opera jako ćwiczenie duchowe

Duchowa treść dzieła sztuki Filozofowie muzyki od wieków spierają się o to, co dokładnie jest treścią muzyki. Teorie powstają i giną, a tymczasem sztuka dźwięku wciąż dogłębnie dociera do ludzi różnej wrażliwości. XIX-​wieczny dyskurs o muzyce zdominowała dychotomia muzyki programowej (odnoszącej się do pozamuzycznych treści) i absolutnej – (...)

Netokracja, czyli praca i władza po kapitalizmie

Wstęp Alexander Bard i Jan Söderqvist stworzyli koncepcję netokracji, czyli formacji społecznej, która – ich zdaniem – zastępuje w chwili obecnej kapitalizm. Jest to wizja w przewrotny sposób nawiązująca do klasycznych kategorii Marksowskiej ekonomii politycznej. Nowy system na nowo definiuje pracę, przy czym nie należy mieć złudzeń: „Nasza (...)

Kairos i jedno ujęcie w przestrzeni filmu Victoria

(...)

Jedyny Żyd, który żył jak Pan. Rozmowa z Olgą Tokarczuk, Pawłem Maciejką oraz Adrianem Pankiem

Jakub Frank jest postacią historyczną, która wciąż inspiruje naukowców, historyków, pisarzy i reżyserów. W tak zwanej sprawie Jakuba Franka nadal jednak pozostaje wiele pytań i kwestii, do których warto wracać i które warto badać. Z Olgą Tokarczuk – autorką Ksiąg Jakubowych, Pawłem Maciejką – autorem Wieloplemiennego tłumu, (...)

W prostocie siła: The Necks

Pierwsza w tym roku odsłona cyklu „Something Must Breakˮ  koordynowanego przez Artura Rojka i Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie projektu umożliwiającego przybliżenie polskim odbiorcom twórczości artystów spoza głównego nurtu  miała unikatowy charakter. Na scenie MOS‑u 22 marca 2018 roku zaprezentowało się trio The (...)

Tajemnica: „Wieża. Jasny dzień”

Zaczyna się jak w horrorze lub filmie Michaela Hanekego. Kamera unosi się nad samochodem, sunącym po zapomnianej drodze. Po obu stronach asfaltu najpierw szare wieżowce, potem gęsty las. Z kinowych głośników zamiast warkotu silnika czy śpiewu ptaków, bije agresywna kakofonia. Pierwsze ujęcie – jak na film, któremu gro (...)

Moje myśli nie są mną”. Rozmowa z dr Julią Kaleńską‑Rodzaj

(...)

Niemiłość”. Studium rozpadu i pustki według Andrieja Zwiagincewa

Dzisiejsze kino rosyjskie wykorzystuje szeroki wachlarz środków wyrazu, w dość swoisty sposób poszukując swojej tożsamości. Na tym tle spojrzenie Andrieja Zwiagincewa pozostaje nader klasyczne. Już nie po raz pierwszy twórca opowiada o tragedii, często jednak niejednoznacznej i owianej tajemnicą. W swoim najnowszym filmie, Niemiłość (2017), Andriej Zwiagincew (...)