Czytelnia



Historia pewnego kota

Pada drobny deszcz, czuję bicie serca, strach, nie wiem skąd, wręcz irracjonalny. Wolno poodchodzę do zmokniętej kupki sierści, półprzymkniętych wystraszonych oczu. Biorę na ręce. Czuję delikatne ciałko niemalże bezwładnie leżące w moich ramionach. Przytulam znajdę. Już jej nie oddam. Już wiem, że ten brudny, wystraszony kot bez ogona (...)

Za horyzontem zdarzeń

Pod koniec XX wieku futurologia spełniała się w dywagacjach geopolitycznych; diagnozy „końca historii” rywalizowały z prognozami „zderzenia cywilizacji”. Rozwój technologii cyfrowych oraz robotyki i genetyki sprawił, że dziś futurolodzy spierają się o datę nadejścia Osobliwości, o konsekwencje fuzji człowieka z maszyną oraz o to, czy cywilizację przyszłości nazywać ludzką, czy postludzką. Dowodzi to bez wątpienia (...)

Literackie medytacje Jana Józefa Szczepańskiego

Literatura może być pomocna w „zgłębianiu istoty”, „wchodzeniu w środek”[1]. Bo medytacja nie musi oznaczać siedzenia ze skrzyżowanymi nogami i zamkniętymi oczami w kompletnej ciszy. Dojście do idealnego stanu, który ma polegać na oczyszczeniu umysłu ze wszelkich myśli i oderwaniu się od otaczającej rzeczywistości, również jest uproszczeniem, dodatkowo trudnym w realizacji. (...)

Opera jako ćwiczenie duchowe

Duchowa treść dzieła sztuki Filozofowie muzyki od wieków spierają się o to, co dokładnie jest treścią muzyki. Teorie powstają i giną, a tymczasem sztuka dźwięku wciąż dogłębnie dociera do ludzi różnej wrażliwości. XIX-​wieczny dyskurs o muzyce zdominowała dychotomia muzyki programowej (odnoszącej się do pozamuzycznych treści) i absolutnej – (...)

Netokracja, czyli praca i władza po kapitalizmie

Wstęp Alexander Bard i Jan Söderqvist stworzyli koncepcję netokracji, czyli formacji społecznej, która – ich zdaniem – zastępuje w chwili obecnej kapitalizm. Jest to wizja w przewrotny sposób nawiązująca do klasycznych kategorii Marksowskiej ekonomii politycznej. Nowy system na nowo definiuje pracę, przy czym nie należy mieć złudzeń: „Nasza (...)

Kairos i jedno ujęcie w przestrzeni filmu Victoria

Niełatwo w ostatnich latach wskazać na film przesycony większą wyobraźnią przestrzenną i kinetyczną energią zawartą w formie jednego ujęcia, niżeli Victoria w reżyserii Sebastiana Schippera. Obraz ten okazał się objawieniem Berlinale 2015, gdzie zdobył niemałą aprobatę nie tylko dlatego, że rozgrywał się w lokalnej scenerii Berlina, lecz przede wszystkim dlatego, (...)

Jedyny Żyd, który żył jak Pan. Rozmowa z Olgą Tokarczuk, Pawłem Maciejką oraz Adrianem Pankiem

Jakub Frank jest postacią historyczną, która wciąż inspiruje naukowców, historyków, pisarzy i reżyserów. W tak zwanej sprawie Jakuba Franka nadal jednak pozostaje wiele pytań i kwestii, do których warto wracać i które warto badać. Z Olgą Tokarczuk – autorką Ksiąg Jakubowych, Pawłem Maciejką – autorem Wieloplemiennego tłumu, (...)

W prostocie siła: The Necks

Pierwsza w tym roku odsłona cyklu „Something Must Breakˮ  koordynowanego przez Artura Rojka i Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie projektu umożliwiającego przybliżenie polskim odbiorcom twórczości artystów spoza głównego nurtu  miała unikatowy charakter. Na scenie MOS‑u 22 marca 2018 roku zaprezentowało się trio The (...)

Tajemnica: „Wieża. Jasny dzień”

Zaczyna się jak w horrorze lub filmie Michaela Hanekego. Kamera unosi się nad samochodem, sunącym po zapomnianej drodze. Po obu stronach asfaltu najpierw szare wieżowce, potem gęsty las. Z kinowych głośników zamiast warkotu silnika czy śpiewu ptaków, bije agresywna kakofonia. Pierwsze ujęcie – jak na film, któremu gro (...)

Moje Myśli nie są Mną”. Rozmowa z dr Julią Kaleńską-​Rodzaj

O emocjach muzyków w sytuacji występu publicznego z dr Julią Kaleńską-​Rodzaj, założycielką krakowskiego ośrodka doradztwa dla artystów KODA, rozmawia Tomasz Gregorczyk. Jak zazwyczaj definiuje swój problem muzyk, który do ciebie przychodzi? Bo rozumiem, że skoro przyszedł, to czuje, że coś jest nie tak. Zwykle mówi o braku satysfakcji z występów i niezadowoleniu z siebie samego. Chciałby (...)

Niemiłość”. Studium rozpadu i pustki według Andrieja Zwiagincewa

Dzisiejsze kino rosyjskie wykorzystuje szeroki wachlarz środków wyrazu, w dość swoisty sposób poszukując swojej tożsamości. Na tym tle spojrzenie Andrieja Zwiagincewa pozostaje nader klasyczne. Już nie po raz pierwszy twórca opowiada o tragedii, często jednak niejednoznacznej i owianej tajemnicą. W swoim najnowszym filmie, Niemiłość (2017), Andriej Zwiagincew (...)

Oscar jest biały czy czarny. A może jest kobietą?

Gdy przez ostatnie miesiące Hollywood żyło świadectwami dotyczącymi molestowania i kontrowersjami wokół znanych nazwisk, wśród których na pierwszy plan wysuwają się przede wszystkim Harvey Weinstein i Kevin Spacey, a akcje #metoo i #timesup wydawały się ogarnąć już cały świat, wszystko wskazywało na to, że Oscary – wydarzenie nie tylko filmowe, ale również polityczne (...)